Jak rozpoznać fałszowanie przypraw? Warsztaty przygotowane przez zespół Zielnika UW

13 05 2026

Kolekcje zielnikowe pomagają nie tylko badaczom, lecz także instytucjom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo żywności. Podczas warsztatów prowadzonych przez zespół Zielnika UW pracownicy Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uczyli się rozpoznawania przypraw oraz wykrywania fałszerstw produktów roślinnych.

Warsztaty zorganizował zespół Zielnika UW. Szkolenie obejmowało rozpoznawanie 16 gatunków przyprawowych oraz 7 gatunków często wykorzystywanych do fałszowania surowców roślinnych. Uczestnicy poznali cechy mikromorfologiczne – czyli drobne szczegóły budowy roślin pomocne w identyfikacji gatunków przypraw i wykrywaniu fałszerstw — pozwalające odróżniać m.in. gatunki tymianku, lebiodki, w tym oregano kreteńskie i majeranek, a także bazylii, cząbru, sumaka oraz skrzypów.

Program obejmował część teoretyczną i praktyczną. Wprowadzenie poprowadzili dr Maja Graniszewska oraz dr Kamil E. Frankiewicz. Następnie uczestnicy pracowali z materiałem zielnikowym oraz zestawem przypraw pochodzących m.in. z Gruzji, Turcji i Polski.

Warsztaty wsparła również prof. Barbara Sudnik-Wójcikowska, emerytowana profesor UW i specjalistka zajmująca się florą Ukrainy oraz regionu śródziemnomorskiego, w tym kolekcją Zielnika Boretiusa. Podczas zajęć dzieliła się swoją wiedzą na temat roślin śródziemnomorskich wykorzystywanych jako przyprawy.

Warsztaty pokazały, jak istotne znaczenie ma praktyczna identyfikacja surowców roślinnych. Fałszowanie przypraw to nie tylko problem ekonomiczny, lecz także potencjalne zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Podczas szkolenia wykryto w zielu skrzypu polnego domieszkę skrzypu błotnego – gatunku zawierającego wyższe stężenia alkaloidów i mogącego stanowić zagrożenie przy spożyciu.

Wykorzystanie zbiorów zielnikowych do identyfikacji fałszerstw przypraw jest jednym z przykładów rosnącego znaczenia kolekcji przyrodniczych jako wiarygodnych bibliotek referencyjnych wspierających działalność instytucji naukowych i państwowych.