O Grupie

Zajmujemy się ewolucją, filogenezą, biogeografią i taksonomią rodziny baldaszkowatych. Jest to ważna ekonomicznie grupa roślin kwiatowych, obejmująca liczne rośliny uprawne (marchew, seler, pietruszka, fenkuł i in.), przyprawowe (kmin, kminek, koper, kolendra i in.) i lecznicze (zapaliczki, fenkuł, anyż i in.). Zawierają one wiele związków biologicznie czynnych, badanych m.in. pod kątem zastosowania w medycynie. Poznanie drzewa rodowego tej grupy umożliwia bioprospekcję, czyli wnioskowanie o właściwościach użytkowych roślin na podstawie ich pozycji filogenetycznej.


Członkowie grupy

prof. dr hab. Krzysztof Spalik

Kierownik zespołu

Zespół

prof. dr hab. Krzysztof Spalik
tel: 22 55 26 691, nr pok. 4.172
email:spalik@biol.uw.edu.pl

dr Łukasz Banasiak
tel: 22 55 26 676, nr pok. 4.143
email:banasiak@biol.uw.edu.pl

mgr Liliana Szczeparska
tel: 22 55 26 704, nr pok. 4.143
email:liliana.szczeparska@biol.uw.edu.pl

mgr Kamil Frankiewicz (doktorant)
tel: 22 55 26 704, nr pok. 4.143
e-mail:frankiewicz@biol.uw.edu.pl

mgr Jakub Baczyński (doktorant)
tel: 22 55 26 704, nr pok. 4.147
e-mail:jbacz@biol.uw.edu.pl

 

Działalność badawcza

Rekonstrukcja ewolucji pyłku baldaszkowatych. Przedmiotem badań jest różnorodność budowy współczesnego i kopalnego pyłku, analizowana na molekularnym drzewie filogenetycznym. Pozwoli to na przypisanie kopalnych palinomorf do węzłów drzewa, a tym samym umożliwi jego kalibrację czasową. Skalibrowane drzewa filogenetyczne są niezbędne w badaniach biogeograficznych i paleoekologicznych, np. określaniu odpowiedzi ewolucyjnej roślin na zmiany klimatyczne.

Analiza ewolucji wtórnej drzewiastości. Baldaszkowate są z reguły roślinami zielnymi, ale w kilkunastu liniach ewolucyjnych niezależnie od siebie powstały formy o wtórnie zdrewniałych pędach. Naszym celem jest poznanie ontogenetycznych, filogenetycznych oraz ekologicznych (klimatycznych) uwarunkowań tego zjawiska.

Filogeneza i ewolucja podplemienia Daucinae. Grupa ta obejmuje duży rodzaj marchew (Daucus) oraz kilka rodzajów zawierających rośliny lecznicze, np. Laserpitium, Laser, Thapsia, badane m.in. pod kątem działania przeciwnowotworowego.

Filogeneza i bioprospekcja rodzaju zapaliczka (Ferula). Ten liczący ponad 170 gatunków rodzaj obejmuje rośliny dostarczające cennych gumożywic, np. asafetyda, galbanum, ammoniacum, sagapenum, stosowanych m.in. w tradycyjnej medycynie i w perfumerii. Nierozwiązane problemy taksonomiczne utrudniają badania aplikacyjne nad tym rodzajem. Naszym celem jest identyfikacja głównych gałęzi ewolucyjnych zapaliczek i określenie ich charakterystyki fitochemicznej.